Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

...σαν πεταλούδα με φτερά μενεξεδιά...

μια αγκαλιά καινή.
Πιο ώριμη.Πιο μακρινή.Πιο ανάλαφρη.
Όλα τα χρώματα μέσα στο μαύρο σου
σκορπισμένα εδώ κι εκεί
σε αταξία κι αρμονία.
Μύρισε άνοιξη κ περιμένω ένα χιόνι μες το Μάη.
Έτσι για να πω πως σε θυμήθηκα.
Αλληλεπίδραση ουσιών και ατόμων.
Αλκοόλ;
Πέταγμα;
Φτερούγισμα;
Κι ήταν κι αυτός εκεί..
Τον πρόλαβες;
Σε είδα.
Ευχαριστώ...
Κι όταν μια μέρα ανοίξω τα φτερά μου
να'σαι φεγγάρι στ'ουρανού μου το βυθό*...






*(παράφραση στιχ."πες μου αυτά που αγαπάς" Η.Κατσούλη)

0 πεφταγγελοσκονίτηκαν: